บทที่ 38 เธอเป็นของฉัน... ทั้งตัวและหัวใจ

ลานจอดรถโรงพยาบาล

เสียงฝีเท้าหนัก ๆ กระทบพื้นปูนจนดังก้องไปทั่วลานจอดรถที่เงียบสงัดหลังจากรู้จากลูกน้องว่าคู่อริพยายามตามตื้ม่านฝัน 

รามสูรลากไกรศักดิ์อย่างไม่ปรานี มือใหญ่บีบไหล่อีกฝ่ายจนแน่น ไกรศักดิ์พยายามดิ้นหนี แต่แรงของรามสูรก็เหมือนเหล็กกล้าที่ไม่มีวันขยับ

"ปล่อยกู ไอ้ราม! มึงจะลากกูไปไหนว่ะ!...